------------
------------
Συναυλία 3Gs με τον Μίμη Πλέσσα 12/2 στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ
Ο ιστορικός κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ γιόρτασε τα πενήντα (και κάτι) χρόνια λειτουργίας και προσφοράς του, με ένα κύκλο εξαιρετικά επιτυχημένων εκδηλώσεων (μουσικής, θεάτρου και κινηματογράφου), που άρχισε στις 18 Δεκεμβρίου 2011 και ολοκληρώθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2012. Ολοκληρώθηκε μεν τυπικά, ο κύκλος των εκδηλώσεων, ουσιαστικά, όμως, παρατείνεται, μια και η θαυμάσια μουσικοθεατρική παράσταση «Ο γνωστός μας άγνωστος Κύριος Γκάτσος», της Μάνιας Παπαδημητρίου, με την οποία ήταν προγραμματισμένη η ολοκλήρωση του κύκλου συνεχίζει να παρουσιάζεται κάθε Παρασκευή και Σάββατο, τουλάχιστον μέχρι και τέλη του Φεβρουαρίου.
Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου θα φιλοξενηθεί ξανά στον κινηματογράφο Τριανόν μία μοναδικής ατμόσφαιρας συναυλία με τους 3Gs. Τρεις γενιές μουσικών συναντώνται μέσα από την κοινή τους αγάπη για την τζαζ, με πειραματικό ήθος σ’ ένα ιδιαίτερο επίπεδο εκτέλεσης, μπολιασμένο με την Ελληνική Μουσική Παράδοση και την Jazz. Ο Μίμης Πλέσσας (πιάνο) με τον Βασίλη Ρακόπουλο (κιθάρα), τον Αντώνη Λαδόπουλο (σαξόφωνο) και τον Γιώργο Πολυχρονάκο (κρουστά), θα μοιραστούν τη σκηνή του Τριανόν, παρουσιάζοντας μία βραδιά μουσικής αφήγησης με πολλά χρώματα και αυτοσχεδιαζόμενες διασκευές αγαπημένων κομματιών, αφήνοντας τη διαφορετικότητά τους να ανατροφοδοτεί το μουσικό διάλογο.
«…το Δεκέμβρη του ’06 βρεθήκαμε με τον Βασίλη και τον Αντώνη στη σκηνή των εαρινών συναυλιών του muse festival ανοίγοντας έναν ευγενικό και πλούσιο διάλογο. Αρχίζοντας με μια βυζαντινή μελωδία και απλώς ακούγοντας με σεβασμό ο ένας τον άλλο είδαμε την μουσική συνέχεια να ξεπηδάει αφ’ εαυτής. Ξεπρόβαλαν διαφορετικά ακούσματα και δέσανε αρμονικά χωρίς φόβο. Μαγευτήκαμε με τη φυσική ροή του ήχου, την απλότητα και τη σαφήνεια της συνεννόησης. Πρόβα δεν χρειάστηκε. Αρκούσε το γεγονός ότι ο ένας στήριζε τον άλλο και του άφηνε χώρο.
Δεν το σκεφτήκαμε καθόλου. Συμφωνήσαμε να φτιάξουμε μια ανοιχτή μουσική αγκαλιά βάζοντας τα υλικά της γενιάς του ο καθένας, μια αγκαλιά που ν’ αντέχει και στα πιο διαφορετικά ακούσματα. Είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε το Ravi Shankar με το σιτάρ του, τον Toots Thielemans με τη φυσαρμόνικά του, τον Wynton Marsalis με την τρομπέτα του, μα και όποιον αληθινό μουσικό που με ένα καλάμι, μια χορδή η ένα τομάρι μπορεί να εκφράσει τη μουσική της ψυχής του.
Μίμης Πλέσσας: Τώρα ο κόσμος είναι μεγάλος και η μουσική μας ατέλειωτη».
